Για να καταλάβεις καλύτερα αυτήν την ιστορία, πρέπει να διαβάσεις πρώτα την
Ανάσταση στην Πάτρα :: Η πρώτη γνωριμία
Είχε περάσει κιόλας ένας χρόνος και ήρθαμε ξανά στο μοναστήρι των Αγίων Πάντων για Ανάσταση. Αυτή τη φορά όμως πήγα μόνος μου εγώ με τον βαφτιστικό μου, τον Βαγγέλη και οι δικοί μας έμειναν πίσω στην Πάτρα να κάνουν εκεί Ανάσταση. Ωραίο το μοναστήρι, αλλά θυμόντουσαν την ταλαιπωρία μέχρι να φτάσεις επάνω στο βουνό και δεν ήθελαν να την περάσουν ξανά. Οπότε πήγαμε μόνο οι δυο μας με το αμάξι.
Βαγγέλης: "Άντε ρε νονέ, θα φτάσουμε ποτέ?"
Εγώ: "Ρε συ, μη με λες νονό. Δηλαδή αν δεν είχαμε 5 χρόνια διαφορά, και είχαμε 25 χρόνια τι θα με έλεγες?"
Βαγγέλης: "Καλααα, μη μου συγχίζεσαι και μου ανεβάσεις πίεση"
Εγώ: "Που να σκάσεις hehe"
Ο Βαγγέλης είναι ένα παιδί ψηλό, ξανθό - το σκούρο ξανθό -, με πράσινα μάτια, και ένα σώμα κανονικό αλλά με μυώδες στήθος και πόδια από το ποδόσφαιρο. Γενικά του Βαγγέλη δώστου μπάλα και πάρτου την ψυχή. Ατελείωτες ώρες προπόνησης κάθε μέρα. Μπορεί να είναι μόνο 18 χρονών, αλλά από ότι λένε καρφώνει τρελά στο γήπεδο σαν επαγγελματίας.
Με το Βαγγέλη σε αυτή την Ανάσταση αποφασίσαμε να ντυθούμε ακριβώς το ίδιο. Φορέσαμε και οι δύο μαύρο παντελόνι, μαύρο πουκάμισο κλειστό, μαύρο γιλέκο και κόκκινη γραβάτα. Βέβαια εγώ δεν είχα φορέσει καθόλου εσώρουχο από μέσα, μήπως και συνέβαινε κανένα τυχερό όπως και πέρσυ.
Ώρα 23:00
Μετά από αρκετή ώρα φτάσαμε στο μοναστήρι. Τίποτα δεν είχε αλλάξει από την προηγούμενη φορά. Ίδιο, πανέμορφο, καταπράσινο τοπίο, παλιό μοναστήρι. Πήραμε τις λαμπάδες μας από το αμάξι, μπήκαμε σχετικά γρήγορα στο μοναστήρι και μετά στην μικρή Εκκλησία στη μέση του μοναστηριού. Κοίταξα τριγύρω μήπως και ήταν ξανά κατά τύχη ο Αντρέας εκεί, αλλά μπαααα...
"Εντάξει ρε συ, δεν γίνεται να κάνεις Ανάσταση κάθε χρόνο με μία πούτσα καρφωμένη μέσα σου" σκέφτηκα.
Βάλαμε ένα κεράκι και κάτσαμε κάπου με τον Βαγγέλη να παρακολουθήσουμε τη λειτουργία. Σε κάποια φάση γυρνάει ο Βαγγέλης και μου λέει:
Βαγγέλης: "Νονέ, που έχει τουαλέτα εδώ? Έχω και κατουριέμαι από την αρχή του ταξιδιού και τα 20 μου εκατοστά δεν αντέχουν"
Εγώ: "Δεν αντέχουν, γιατί τους λείπουν άλλα 10 για να γίνουν 20! Σιγά ρε πουτσαρά εσύ! Πάμε να σου δείξω"
Ευτυχώς ήξερα πάρα πολύ καλά που είναι η τουαλέτα. Και το που είναι η τουαλέτα, και το πως είναι.
Περνάμε τη μικρή ξύλινη πορτούλα που έγραψε WC και μπαίνουμε στο νηπτίρα. "Αντε μπες μέσα και κατούρα" του λέω και μπαίνει μέσα αλλά δεν κλείνει την πόρτα. Κι εγώ κοιτάζομαι λίγο στον καθρεύτη. Τον ακούω να λέει
Βαγγέλης: "Νονέ, χρειάζομαι βοήθεια?"
Γυρίζω και τον βλέπω να στέκεται στην πόρτα την ενδιάμεση και να με κοιτάει με τον πούτσο έξω. Ένα τέλειο καυλί, χοντρό, μακρύ, ολόισιο - τελικά είχε δίκιο για τα 20 εκατοστά - και από κάτω δύο αρχίδια απίστευτα. Ήταν σαν θεός. Ψηλός, το κουστούμι έγλυφε το κορμί του και ο πούτσος μπροστά πεταγόταν όχι τόσο σκληρός, αλλά φαινόταν ότι μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνος.
Εγώ: "Τι είναι?"
Βαγγέλης: "Δεν μπορώ να κατουρήσω σε ξένο μέρος"
Εγώ: "Και πως μπορώ να σε βοηθήσω?"
Βαγγέλης: "Γονάτισε"
Ώρα 23:20
Εντάξει σε τέτοιο αρσενικό αντιρρήσεις δεν υπάρχουν. Γονατίζω αμέσως. Έρχεται μπροστά μου, στέκεται όρθιος, χαμογελαστός, με τον πούτσο του να ακουμπά το πρόσωπό μου. Με το ένα χέρι του μου ανοίγει το στόμα και πάρα πολύ ήρεμα ακουμπά και σπρώχνει όλο το καυλί του μέσα στο στόμα μου. Χοντρό καυλί, άτριχο, με ανοιχτό χρώμα δέρμα και την ωραιότερη γεύση που έχω δοκιμάσει ποτέ μου. Νιώθω το δέρμα από τον πούτσο του να κυλάει πάνω στη γλώσσα μου και είναι απίστευτο.
Βαγγέλης: "Χρειάζομαι ένα γνωστό και ζεστό μέρος"
και λέγοντας αυτό μου κλείνει το στόμα ώστε να κλειστεί καλά όλος ο πούτσος του μέσα μου. Με τα δυο του χέρια μου πιάνει και μου πιέζει πολύ ελαφρά το πηγούνι προς τα επάνω, ώστε να είναι σίγουρο ότι δεν θα ανοίξω το στόμα καθόλου.
Ξαφνικά αρχίζω και νιώθω μια έντονη υγρή ζέστη μέσα στο στόμα μου. "Ωχ, αρχίζει να κατουράει μέσα στο στόμα μου" σκέφτομαι.
Βαγγέλης: "Λοιπόν πούστη ή τα πίνεις μέχρι τελευταία σταγόνα ή χύνονται όλα επάνω σου και γίνεσαι κώλος"
Κι όμως δεν το πίστευα. Είμαι γονατισμένος μπροστά σε ένα ξανθό παιδί που μοιάζει με άγγελο. Και βλέπω αυτόν τον άγγελο να έχει εγκλωβίσει το πούτσο του μέσα στο στόμα μου, να με κατουράει κανονικά και να έχει βρει τον τέλειο τρόπο να του τα καταπιώ όλα. Το στόμα μου αρχίζει να γεμίζει και εγώ με τεράστια προθυμία αρχίζω να καταπίνω. Καταπίνω συνέχεια και δεν τελειώνει. Γυρνάω, σηκώνω το βλέμμα και τον κοιτάω. Ο Βαγγέλης μου χαμογελάει, αλλά οι κουβέντες πάλι οι ίδιες "Έτσι πούστη, για ρούφα να δούμε τι αξίζεις".
Δεν ξέρω τι είχε πιει, αλλά ήταν πάρα πολλά. Και ένιωθα ότι μου τα έδινε με πολύ μεγάλη δύναμη οπότε παρα λίγο να πνιγώ. Ο Βαγγέλης το κατάλαβε αυτό - απορούσα πως είχε αποκτήσει τόση εμπειρία - και σταμάτησε χωρίς όμως να βγάλει τον πούτσο του από το στόμα μου. "Ελα πούστη, καταπιε αυτά που έχεις για να συνεχίσουμε" είπε. Πήγα να τραβηχτώ λίγο και μου κάνει "Ούτε να το φανταστείς. Θα φας γονατιά στη μούρη. Έχεις να πιεις πάρα πολλά ακόμα". Αγρίεψε το βλέμμα του και μου έσφιξε με τα δυο του χέρια το πηγούνι και το στόμα πιο δυνατά ώστε να μην ανοίγει με τίποτα.
Πολύ γρήγορα ξεκίνησε ξανά να απελευθερώνεται μέσα στο στόμα μου και αυτή τη φορά κατάπινα πολύ γρήγορα γιατί ήξερα ότι έπρεπε να τα τελειώσω όλα προκειμένου να με αφήσει να πάρω ανάσα. Στο ορκίζομαι πως τα κάτουρά του καθώς τα κατάπινα μου φαινόντουσαν πολύ γλυκά. Είτε ήταν πραγματικά υπέροχα ή είχε αρχίσει να με υποτάσσει!!! Έφτασα να τα καταπίνω με μανία νομίζοντας ότι παίρνω ναρκωτικά! Αλλά και ο απίστευτος γαμιάς μου δεν με απογοήτευσε και είχε αρκετή ποσότητα που σχεδόν δεν τελείωνε.
Ώρα 23:30
Μετά από ώρα, αρχίζω να νιώθω ότι τελειώνει και τον ακούω να βγάζει ένα βογγητό ικανοποίησης.
Είμασταν ακόμα στο δωμάτιο του νιπτήρα. Δεν είχαμε περάσει στην τουαλέτα μέσα. Εφόσον είχε τελειώσει, τον βγάζω από το στόμα μου και σηκώνομαι όρθιος. Ο Βαγγέλης με κοιτάει χαμογελαστός και έρχεται στο αυτί μου και ψιθυρίζει
Βαγγέλης: "Δεν μου λες καριόλα, σου είπα να σηκωθείς?"
Εγώ: "Μα ρε Βαγγέλη?"
Βαγγέλης (φωνάζοντας): "Σου είπα μωρή γαμημένη να σηκωθείς?"
Με βουτάει από το γιακά και με γυρνάει προς τον καθρεύτη. Με κολάει στο νιπτήρα και έρχεται και αυτός και κολάει από πίσω μου. Κοιταζόμαστε και οι δύο στον καθρεύτη:
Βαγγέλης: "Μωρή γαμιόλα το κατάλαβες ότι το μόνο που αξίζεις είναι για να πίνεις τα κάτουρά μου?"
Εγώ: "ΝAI"
Βαγγέλης: "Τι NAI μωρή γαμημένη, τι ΝΑΙ? Κατάλαβες τι έκανες μόλις τώρα? Σε κατούρησα και τα ήπιες όλα! Δεν μου λες ποιανού είχαν καλύτερη γεύση τα δικά μου ή του προηγουμενου γαμιά σου εδώ μέσα?"
Έμεινα κόκκαλο! Πως ήξερε ο Βαγγέλης για τον Αντρέα?
Ώρα 23:45
Εγώ: "Πότε μας είδες?"
Βαγγέλης: "Η πόρτα ήταν ανοιχτή! Σσσσσ κάποιοι είναι απέξω!"
Ακουγόντουσαν φωνές απέξω, σαν κάποιοι να κουβαλούσαν κάτι. Μου ξεκουμπώνει το παντελόνι και τα κατεβάζει όλα κάτω. Παραμένει να στέκεται από πίσω μου και να κοιταζόμαστε και οι δύο στον καθρέφτη. Μου λέει ψιθυριστά να μην μιλήσω καθόλου.
Καθόμασταν ήσυχοι όρθιοι μπροστά στον καθρέφτη. Ο Βαγγέλης ήταν ακόμα κολημένος από πίσω μου. Τον βλέπω στον καθρέφτη να απομακρύνεται λίγο, να φτύνει στο χέρι του ... καταλαβαίνω ότι θέλει να το κάνει λιπαντικό. Έρχεται ξανά και κολάει πίσω μου. Μου γυρίζει το κεφάλι και νομίζω ότι θέλει να με φιλήσει.
Βαγγέλης: "Αυτό για να μην παραπονιέσαι"
είπε ψιθυριστά και έφτυσε τουλάχιστον πέντε φορές μέσα στο στόμα μου. Μου το έκλεισε πάρα πολύ γλυκά με το χέρι του και μου χάιδεψε τα χείλια. Νομίζω τα ζεστά αντρικά υγρά του στο στόμα μου με έκαναν να ιδρώσω ολόκληρος. Έκαναν ακόμα και την τρύπα μου υγρή. Ένιωθα ότι με είχε ξεφτιλήσει τόσο πολύ που θα μπορούσα να χύσω από την τρύπα μου. Δεν ήθελα να τα καταπιώ αμέσως. Κατάπινα αργά αργά και ένιωθα τον αντρισμό του να κυλάει μέσα στο λαρύγγι μου.
Ώρα 23:50
Οι φωνές ήταν ακόμα απέξω κι εμείς είμασταν ακόμα όρθιοι μπροστά στον καθρέφτη και κοιταζόμασταν. Ξαφνικά αρχίζω και νιώθω τη σούφρα μου να ανοίγει. Ο Βαγγέλης άρχισε να μου τον καρφώνει μέσα, αλλά πάρα πολύ αργά. Πρέπει να ένιωσα και τους 20 πόντους καθώς έμπαιναν μέσα μου.
Τον κοιτούσα στα μάτια μέσα από τον καθρέφτη και ήθελα να κλάψω. Πόναγα πάρα πολύ. Αυτός πάλι με κοιτούσε χαμογελαστός και με νόημα μου λέει να μη μιλήσω γιατί θα μας ακούσουν. Δεν γινόταν όμως να μη μιλήσω. Το κρεάς του ήταν πάρα πολύ χοντρό για να το αντέξω και δεν είχε μπει ολόκληρο ακόμα. Τους τελευταίους πόντους πρέπει να μου τους έβαλε με τη βία, γιατί μου ήρθε να λυποθυμίσω. Σαν να ήθελα να πέσω κάτω από τον πόνο.
Τότε νιώθω το Βαγγέλη να με κρατάει από πίσω αγκαλιά, σφιχτά με τα δυο του χέρια για να μην πέσω και αρχίζει να μου ξεσκίζει το μουνί. Ήταν πλέον δικό του, του άνηκε και μπορούσε να το κάνει ότι θέλει χωρίς να με ρωτήσει.
Ο Βαγγέλης συνέχισε να με καρφώνει χωρίς να σταματάει. Πολύ άγρια. Σε κάποια φάση βλέπει τις λαμπάδες μας.
Βαγγέλης: "Μισό λεπτό. Ξέχασα"
Καθώς νιώθω αυτό το τεράστιο καυλί να βγαίνει από μέσα μου, βλέπω και το Βαγγέλη να πηγαίνει και να παίρνει τις λαμπάδες. Θυμήθηκα τότε τον Αντρέα που είχε προσπαθήσει να μου τις χώσει και τις δύο μέσα. Θυμήθηκα όμως και την τρέλα που τον είχε πιάσει να μου τις χώσει ολόκληρες κι ας μην γινόταν.
Με τη μία ο Βαγγέλης τις βουτάει και μου τις χώνει στον κώλο.
Βαγγέλης: "Ο άλλος στις έχωσε μέχρι τη μέση. Σε εμένα όμως θα τις πάρεις ολόκληρες μέσα!"
Εγώ: "Δεν μπορώ, δεν..."
Και τις σπρώχνει με βία μέσα. Ούρλιαξα! Ευτυχώς οι φωνές είχαν χαθεί απέξω.
Βαγγέλης: "Έτσι το μωρό μου. Πάρτες όλες μέσα, δείξε πόσο αγαπάς το Βαγγελάκη σου. Χμμμ... δεν μπαίνουν άλλο!"
Δεν ξέρω τι εννοούσε με το "δεν μπαίνουν άλλο". Εγώ ένιωθα λες και με σούβλιζε ζωντανό. Ένιωθα λες και μου τις είχε χώσει μέσα ολόκληρες.
Βαγγέλης: "Εντάξει μωρή γαμιόλα, αφού δεν θες να τις πάρεις όλες μέσα σου, θα πάρεις κάτι αλλο"
Και τον νιώθω εκείνη τη στιγμή να χώνει μαζί και το καυλί του μέσα!
Ανάσταση στην Πάτρα :: Η πρώτη γνωριμία
Είχε περάσει κιόλας ένας χρόνος και ήρθαμε ξανά στο μοναστήρι των Αγίων Πάντων για Ανάσταση. Αυτή τη φορά όμως πήγα μόνος μου εγώ με τον βαφτιστικό μου, τον Βαγγέλη και οι δικοί μας έμειναν πίσω στην Πάτρα να κάνουν εκεί Ανάσταση. Ωραίο το μοναστήρι, αλλά θυμόντουσαν την ταλαιπωρία μέχρι να φτάσεις επάνω στο βουνό και δεν ήθελαν να την περάσουν ξανά. Οπότε πήγαμε μόνο οι δυο μας με το αμάξι.
Βαγγέλης: "Άντε ρε νονέ, θα φτάσουμε ποτέ?"
Εγώ: "Ρε συ, μη με λες νονό. Δηλαδή αν δεν είχαμε 5 χρόνια διαφορά, και είχαμε 25 χρόνια τι θα με έλεγες?"
Βαγγέλης: "Καλααα, μη μου συγχίζεσαι και μου ανεβάσεις πίεση"
Εγώ: "Που να σκάσεις hehe"
Ο Βαγγέλης είναι ένα παιδί ψηλό, ξανθό - το σκούρο ξανθό -, με πράσινα μάτια, και ένα σώμα κανονικό αλλά με μυώδες στήθος και πόδια από το ποδόσφαιρο. Γενικά του Βαγγέλη δώστου μπάλα και πάρτου την ψυχή. Ατελείωτες ώρες προπόνησης κάθε μέρα. Μπορεί να είναι μόνο 18 χρονών, αλλά από ότι λένε καρφώνει τρελά στο γήπεδο σαν επαγγελματίας.
Με το Βαγγέλη σε αυτή την Ανάσταση αποφασίσαμε να ντυθούμε ακριβώς το ίδιο. Φορέσαμε και οι δύο μαύρο παντελόνι, μαύρο πουκάμισο κλειστό, μαύρο γιλέκο και κόκκινη γραβάτα. Βέβαια εγώ δεν είχα φορέσει καθόλου εσώρουχο από μέσα, μήπως και συνέβαινε κανένα τυχερό όπως και πέρσυ.
Ώρα 23:00
Μετά από αρκετή ώρα φτάσαμε στο μοναστήρι. Τίποτα δεν είχε αλλάξει από την προηγούμενη φορά. Ίδιο, πανέμορφο, καταπράσινο τοπίο, παλιό μοναστήρι. Πήραμε τις λαμπάδες μας από το αμάξι, μπήκαμε σχετικά γρήγορα στο μοναστήρι και μετά στην μικρή Εκκλησία στη μέση του μοναστηριού. Κοίταξα τριγύρω μήπως και ήταν ξανά κατά τύχη ο Αντρέας εκεί, αλλά μπαααα...
"Εντάξει ρε συ, δεν γίνεται να κάνεις Ανάσταση κάθε χρόνο με μία πούτσα καρφωμένη μέσα σου" σκέφτηκα.
Βάλαμε ένα κεράκι και κάτσαμε κάπου με τον Βαγγέλη να παρακολουθήσουμε τη λειτουργία. Σε κάποια φάση γυρνάει ο Βαγγέλης και μου λέει:
Βαγγέλης: "Νονέ, που έχει τουαλέτα εδώ? Έχω και κατουριέμαι από την αρχή του ταξιδιού και τα 20 μου εκατοστά δεν αντέχουν"
Εγώ: "Δεν αντέχουν, γιατί τους λείπουν άλλα 10 για να γίνουν 20! Σιγά ρε πουτσαρά εσύ! Πάμε να σου δείξω"
Ευτυχώς ήξερα πάρα πολύ καλά που είναι η τουαλέτα. Και το που είναι η τουαλέτα, και το πως είναι.
Περνάμε τη μικρή ξύλινη πορτούλα που έγραψε WC και μπαίνουμε στο νηπτίρα. "Αντε μπες μέσα και κατούρα" του λέω και μπαίνει μέσα αλλά δεν κλείνει την πόρτα. Κι εγώ κοιτάζομαι λίγο στον καθρεύτη. Τον ακούω να λέει
Βαγγέλης: "Νονέ, χρειάζομαι βοήθεια?"
Γυρίζω και τον βλέπω να στέκεται στην πόρτα την ενδιάμεση και να με κοιτάει με τον πούτσο έξω. Ένα τέλειο καυλί, χοντρό, μακρύ, ολόισιο - τελικά είχε δίκιο για τα 20 εκατοστά - και από κάτω δύο αρχίδια απίστευτα. Ήταν σαν θεός. Ψηλός, το κουστούμι έγλυφε το κορμί του και ο πούτσος μπροστά πεταγόταν όχι τόσο σκληρός, αλλά φαινόταν ότι μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνος.
Εγώ: "Τι είναι?"
Βαγγέλης: "Δεν μπορώ να κατουρήσω σε ξένο μέρος"
Εγώ: "Και πως μπορώ να σε βοηθήσω?"
Βαγγέλης: "Γονάτισε"
Ώρα 23:20
Εντάξει σε τέτοιο αρσενικό αντιρρήσεις δεν υπάρχουν. Γονατίζω αμέσως. Έρχεται μπροστά μου, στέκεται όρθιος, χαμογελαστός, με τον πούτσο του να ακουμπά το πρόσωπό μου. Με το ένα χέρι του μου ανοίγει το στόμα και πάρα πολύ ήρεμα ακουμπά και σπρώχνει όλο το καυλί του μέσα στο στόμα μου. Χοντρό καυλί, άτριχο, με ανοιχτό χρώμα δέρμα και την ωραιότερη γεύση που έχω δοκιμάσει ποτέ μου. Νιώθω το δέρμα από τον πούτσο του να κυλάει πάνω στη γλώσσα μου και είναι απίστευτο.
Βαγγέλης: "Χρειάζομαι ένα γνωστό και ζεστό μέρος"
και λέγοντας αυτό μου κλείνει το στόμα ώστε να κλειστεί καλά όλος ο πούτσος του μέσα μου. Με τα δυο του χέρια μου πιάνει και μου πιέζει πολύ ελαφρά το πηγούνι προς τα επάνω, ώστε να είναι σίγουρο ότι δεν θα ανοίξω το στόμα καθόλου.
Ξαφνικά αρχίζω και νιώθω μια έντονη υγρή ζέστη μέσα στο στόμα μου. "Ωχ, αρχίζει να κατουράει μέσα στο στόμα μου" σκέφτομαι.
Βαγγέλης: "Λοιπόν πούστη ή τα πίνεις μέχρι τελευταία σταγόνα ή χύνονται όλα επάνω σου και γίνεσαι κώλος"
Κι όμως δεν το πίστευα. Είμαι γονατισμένος μπροστά σε ένα ξανθό παιδί που μοιάζει με άγγελο. Και βλέπω αυτόν τον άγγελο να έχει εγκλωβίσει το πούτσο του μέσα στο στόμα μου, να με κατουράει κανονικά και να έχει βρει τον τέλειο τρόπο να του τα καταπιώ όλα. Το στόμα μου αρχίζει να γεμίζει και εγώ με τεράστια προθυμία αρχίζω να καταπίνω. Καταπίνω συνέχεια και δεν τελειώνει. Γυρνάω, σηκώνω το βλέμμα και τον κοιτάω. Ο Βαγγέλης μου χαμογελάει, αλλά οι κουβέντες πάλι οι ίδιες "Έτσι πούστη, για ρούφα να δούμε τι αξίζεις".
Δεν ξέρω τι είχε πιει, αλλά ήταν πάρα πολλά. Και ένιωθα ότι μου τα έδινε με πολύ μεγάλη δύναμη οπότε παρα λίγο να πνιγώ. Ο Βαγγέλης το κατάλαβε αυτό - απορούσα πως είχε αποκτήσει τόση εμπειρία - και σταμάτησε χωρίς όμως να βγάλει τον πούτσο του από το στόμα μου. "Ελα πούστη, καταπιε αυτά που έχεις για να συνεχίσουμε" είπε. Πήγα να τραβηχτώ λίγο και μου κάνει "Ούτε να το φανταστείς. Θα φας γονατιά στη μούρη. Έχεις να πιεις πάρα πολλά ακόμα". Αγρίεψε το βλέμμα του και μου έσφιξε με τα δυο του χέρια το πηγούνι και το στόμα πιο δυνατά ώστε να μην ανοίγει με τίποτα.
Πολύ γρήγορα ξεκίνησε ξανά να απελευθερώνεται μέσα στο στόμα μου και αυτή τη φορά κατάπινα πολύ γρήγορα γιατί ήξερα ότι έπρεπε να τα τελειώσω όλα προκειμένου να με αφήσει να πάρω ανάσα. Στο ορκίζομαι πως τα κάτουρά του καθώς τα κατάπινα μου φαινόντουσαν πολύ γλυκά. Είτε ήταν πραγματικά υπέροχα ή είχε αρχίσει να με υποτάσσει!!! Έφτασα να τα καταπίνω με μανία νομίζοντας ότι παίρνω ναρκωτικά! Αλλά και ο απίστευτος γαμιάς μου δεν με απογοήτευσε και είχε αρκετή ποσότητα που σχεδόν δεν τελείωνε.
Ώρα 23:30
Μετά από ώρα, αρχίζω να νιώθω ότι τελειώνει και τον ακούω να βγάζει ένα βογγητό ικανοποίησης.
Είμασταν ακόμα στο δωμάτιο του νιπτήρα. Δεν είχαμε περάσει στην τουαλέτα μέσα. Εφόσον είχε τελειώσει, τον βγάζω από το στόμα μου και σηκώνομαι όρθιος. Ο Βαγγέλης με κοιτάει χαμογελαστός και έρχεται στο αυτί μου και ψιθυρίζει
Βαγγέλης: "Δεν μου λες καριόλα, σου είπα να σηκωθείς?"
Εγώ: "Μα ρε Βαγγέλη?"
Βαγγέλης (φωνάζοντας): "Σου είπα μωρή γαμημένη να σηκωθείς?"
Με βουτάει από το γιακά και με γυρνάει προς τον καθρεύτη. Με κολάει στο νιπτήρα και έρχεται και αυτός και κολάει από πίσω μου. Κοιταζόμαστε και οι δύο στον καθρεύτη:
Βαγγέλης: "Μωρή γαμιόλα το κατάλαβες ότι το μόνο που αξίζεις είναι για να πίνεις τα κάτουρά μου?"
Εγώ: "ΝAI"
Βαγγέλης: "Τι NAI μωρή γαμημένη, τι ΝΑΙ? Κατάλαβες τι έκανες μόλις τώρα? Σε κατούρησα και τα ήπιες όλα! Δεν μου λες ποιανού είχαν καλύτερη γεύση τα δικά μου ή του προηγουμενου γαμιά σου εδώ μέσα?"
Έμεινα κόκκαλο! Πως ήξερε ο Βαγγέλης για τον Αντρέα?
Ώρα 23:45
Εγώ: "Πότε μας είδες?"
Βαγγέλης: "Η πόρτα ήταν ανοιχτή! Σσσσσ κάποιοι είναι απέξω!"
Ακουγόντουσαν φωνές απέξω, σαν κάποιοι να κουβαλούσαν κάτι. Μου ξεκουμπώνει το παντελόνι και τα κατεβάζει όλα κάτω. Παραμένει να στέκεται από πίσω μου και να κοιταζόμαστε και οι δύο στον καθρέφτη. Μου λέει ψιθυριστά να μην μιλήσω καθόλου.
Καθόμασταν ήσυχοι όρθιοι μπροστά στον καθρέφτη. Ο Βαγγέλης ήταν ακόμα κολημένος από πίσω μου. Τον βλέπω στον καθρέφτη να απομακρύνεται λίγο, να φτύνει στο χέρι του ... καταλαβαίνω ότι θέλει να το κάνει λιπαντικό. Έρχεται ξανά και κολάει πίσω μου. Μου γυρίζει το κεφάλι και νομίζω ότι θέλει να με φιλήσει.
Βαγγέλης: "Αυτό για να μην παραπονιέσαι"
είπε ψιθυριστά και έφτυσε τουλάχιστον πέντε φορές μέσα στο στόμα μου. Μου το έκλεισε πάρα πολύ γλυκά με το χέρι του και μου χάιδεψε τα χείλια. Νομίζω τα ζεστά αντρικά υγρά του στο στόμα μου με έκαναν να ιδρώσω ολόκληρος. Έκαναν ακόμα και την τρύπα μου υγρή. Ένιωθα ότι με είχε ξεφτιλήσει τόσο πολύ που θα μπορούσα να χύσω από την τρύπα μου. Δεν ήθελα να τα καταπιώ αμέσως. Κατάπινα αργά αργά και ένιωθα τον αντρισμό του να κυλάει μέσα στο λαρύγγι μου.
Ώρα 23:50
Οι φωνές ήταν ακόμα απέξω κι εμείς είμασταν ακόμα όρθιοι μπροστά στον καθρέφτη και κοιταζόμασταν. Ξαφνικά αρχίζω και νιώθω τη σούφρα μου να ανοίγει. Ο Βαγγέλης άρχισε να μου τον καρφώνει μέσα, αλλά πάρα πολύ αργά. Πρέπει να ένιωσα και τους 20 πόντους καθώς έμπαιναν μέσα μου.
Τον κοιτούσα στα μάτια μέσα από τον καθρέφτη και ήθελα να κλάψω. Πόναγα πάρα πολύ. Αυτός πάλι με κοιτούσε χαμογελαστός και με νόημα μου λέει να μη μιλήσω γιατί θα μας ακούσουν. Δεν γινόταν όμως να μη μιλήσω. Το κρεάς του ήταν πάρα πολύ χοντρό για να το αντέξω και δεν είχε μπει ολόκληρο ακόμα. Τους τελευταίους πόντους πρέπει να μου τους έβαλε με τη βία, γιατί μου ήρθε να λυποθυμίσω. Σαν να ήθελα να πέσω κάτω από τον πόνο.
Τότε νιώθω το Βαγγέλη να με κρατάει από πίσω αγκαλιά, σφιχτά με τα δυο του χέρια για να μην πέσω και αρχίζει να μου ξεσκίζει το μουνί. Ήταν πλέον δικό του, του άνηκε και μπορούσε να το κάνει ότι θέλει χωρίς να με ρωτήσει.
Ο Βαγγέλης συνέχισε να με καρφώνει χωρίς να σταματάει. Πολύ άγρια. Σε κάποια φάση βλέπει τις λαμπάδες μας.
Βαγγέλης: "Μισό λεπτό. Ξέχασα"
Καθώς νιώθω αυτό το τεράστιο καυλί να βγαίνει από μέσα μου, βλέπω και το Βαγγέλη να πηγαίνει και να παίρνει τις λαμπάδες. Θυμήθηκα τότε τον Αντρέα που είχε προσπαθήσει να μου τις χώσει και τις δύο μέσα. Θυμήθηκα όμως και την τρέλα που τον είχε πιάσει να μου τις χώσει ολόκληρες κι ας μην γινόταν.
Με τη μία ο Βαγγέλης τις βουτάει και μου τις χώνει στον κώλο.
Βαγγέλης: "Ο άλλος στις έχωσε μέχρι τη μέση. Σε εμένα όμως θα τις πάρεις ολόκληρες μέσα!"
Εγώ: "Δεν μπορώ, δεν..."
Και τις σπρώχνει με βία μέσα. Ούρλιαξα! Ευτυχώς οι φωνές είχαν χαθεί απέξω.
Βαγγέλης: "Έτσι το μωρό μου. Πάρτες όλες μέσα, δείξε πόσο αγαπάς το Βαγγελάκη σου. Χμμμ... δεν μπαίνουν άλλο!"
Δεν ξέρω τι εννοούσε με το "δεν μπαίνουν άλλο". Εγώ ένιωθα λες και με σούβλιζε ζωντανό. Ένιωθα λες και μου τις είχε χώσει μέσα ολόκληρες.
Βαγγέλης: "Εντάξει μωρή γαμιόλα, αφού δεν θες να τις πάρεις όλες μέσα σου, θα πάρεις κάτι αλλο"
Και τον νιώθω εκείνη τη στιγμή να χώνει μαζί και το καυλί του μέσα!
Ώρα 23:55
Το γαμήσι συνεχιζόταν πολύ σκληρό. Εγώ έκλαιγα, αλλά παρακαλούσα να μην τελειώσει. Είναι μερικές φορές που ενώ πονάς ξέρεις ότι είναι για το καλό οσυ. Και ξέρω ότι αυτός ο άντρας ήθελε να μου κάνει τον κώλο μουνί. Και το είχε καταφέρει.
Με κρατούσε σφιχτά αγγαλιά και από πίσω με όργωνε με τα τρία παλούκια χωμένα στο μουνί μου.
Ώρα 00:00
Ακούγονται οι καμπάνες της Ανάστασης. Βγάζει το καυλί του από το μουνί μου, αλλά τις λαμπάδες τις αφήνει μέσα.
Βαγγέλης: "Έλα την ξέρεις τώρα τη δουλειά σου. Γονάτισε και άνοιξε το στόμα"
Γονατίζω λες και θα λάβω τη θεία κοινωνία, ανοίγω το στόμα διάπλατα και περιμένω. Μπροστα μου βλέπω έναν όρθιο γαμιά, απίστευτο, ιδρωμένο να παίζει το καυλί του επάνω στη γλώσσα μου. Αρχίζει να χύνει επάνω στη γλώσσα μου και τα υγρά του κατέβαιναν μέσα στο στόμα μου γρήγορα και τα κατάπινα σαν να ήταν νερό. Δεν χυνόντουσαν όλα επάνω στη γλώσσα. Μερικά εκτοξευόντουσαν πολύ άγρια μέσα στο στόμα μου. Έχυνε κι εγώ κατάπινα. Οι καμπάνες ακούγονταν έξω.
Βαγγέλης: "Χριστός Ανέστη μωρή καριόλα! Χριστός Ανέστη"
Με κρατούσε σφιχτά αγγαλιά και από πίσω με όργωνε με τα τρία παλούκια χωμένα στο μουνί μου.
Ώρα 00:00
Ακούγονται οι καμπάνες της Ανάστασης. Βγάζει το καυλί του από το μουνί μου, αλλά τις λαμπάδες τις αφήνει μέσα.
Βαγγέλης: "Έλα την ξέρεις τώρα τη δουλειά σου. Γονάτισε και άνοιξε το στόμα"
Γονατίζω λες και θα λάβω τη θεία κοινωνία, ανοίγω το στόμα διάπλατα και περιμένω. Μπροστα μου βλέπω έναν όρθιο γαμιά, απίστευτο, ιδρωμένο να παίζει το καυλί του επάνω στη γλώσσα μου. Αρχίζει να χύνει επάνω στη γλώσσα μου και τα υγρά του κατέβαιναν μέσα στο στόμα μου γρήγορα και τα κατάπινα σαν να ήταν νερό. Δεν χυνόντουσαν όλα επάνω στη γλώσσα. Μερικά εκτοξευόντουσαν πολύ άγρια μέσα στο στόμα μου. Έχυνε κι εγώ κατάπινα. Οι καμπάνες ακούγονταν έξω.
Βαγγέλης: "Χριστός Ανέστη μωρή καριόλα! Χριστός Ανέστη"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου